Tematy, które omawiamy

Americans with Disabilities Act z 1990 roku nie wymienił wyraźnie stron internetowych jako miejsc publicznych — bo wtedy internet w dzisiejszej formie nie istniał. Jednak od lat 2000. sądy federalne zaczęły interpretować Tytuł III ADA w kontekście stron internetowych.

Kluczowe pytanie, które sądy rozstrzygają inaczej w różnych okręgach, brzmi: czy strona internetowa sama w sobie jest "miejscem publicznym" w rozumieniu ADA, czy musi istnieć fizyczna lokalizacja powiązana z witryną? Okręg Dziewiąty (obejmujący Kalifornię) przyjął szerszą interpretację. Inne okręgi są bardziej restrykcyjne.

Web Content Accessibility Guidelines to dokument techniczny opracowywany przez W3C. Definiuje kryteria, które strona musi spełniać, aby być dostępna dla osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Standardy są zorganizowane wokół czterech zasad: Postrzegalność, Funkcjonalność, Zrozumiałość i Solidność.

WCAG 2.1, opublikowany w 2018 roku, rozszerzył wytyczne o zagadnienia związane z mobilnością i dostępnością kognitywną. WCAG 2.2 z 2023 roku dodał nowe kryteria dotyczące fokusu, autentykacji bez pamięci i dostępności pomocy. Każde kryterium ma przypisany poziom: A (minimalny), AA (standardowy) lub AAA (zaawansowany).

Poziom AA jest standardem, do którego odwołują się regulacje prawne w USA i większości innych krajów. Oznacza to, że spełnienie kryteriów poziomu A i AA jest praktycznym celem dla właścicieli stron.

Kilka narzędzi pozwala sprawdzić dostępność strony bez żadnych kosztów. WAVE (Web Accessibility Evaluation Tool) firmy WebAIM oferuje wizualną nakładkę bezpośrednio na stronę, pokazując błędy, ostrzeżenia i elementy struktury.

Axe DevTools to rozszerzenie przeglądarki, które integruje się z narzędziami deweloperskimi Chrome i Firefox. Google Lighthouse, wbudowany w Chrome DevTools, zawiera audyt dostępności jako jeden z modułów. Każde z tych narzędzi identyfikuje inny zakres problemów i stosuje różne metody wykrywania.

Ważne zastrzeżenie: automatyczne narzędzia wykrywają tylko część problemów dostępności. Szacuje się, że automatyczna weryfikacja może zidentyfikować od 30 do 40 procent wszystkich potencjalnych barier. Pozostałe wymagają ręcznego testowania, w tym testów z czytnikami ekranu i nawigacji klawiaturą.

WebAIM regularnie analizuje milion najpopularniejszych stron internetowych pod kątem dostępności. Wyniki pokazują, że pewne kategorie błędów powtarzają się niemal na każdej stronie. Brak atrybutu alt na obrazach to problem, który pojawia się na zdecydowanej większości analizowanych witryn.

Niewystarczający kontrast kolorów między tekstem a tłem to kolejny powszechny błąd. WCAG wymaga stosunku kontrastu co najmniej 4.5:1 dla tekstu normalnego i 3:1 dla tekstu dużego. Wiele stron używa jasnoszarego tekstu na białym tle, co nie spełnia tego wymogu.

Formularze bez etykiet to problem, który całkowicie blokuje dostęp dla użytkowników czytników ekranu. Elementy formularza muszą być skojarzone z opisowymi etykietami za pomocą atrybutu for i id lub technik ARIA. Brakujące etykiety pól to błąd, który jest jednocześnie powszechny i stosunkowo łatwy do naprawienia.

Linki z niejasnym kontekstem, takie jak "kliknij tutaj" lub "więcej", są kolejną kategorią. Tekst linku powinien opisywać cel lub przeznaczenie linku nawet bez otaczającego kontekstu, ponieważ użytkownicy czytników ekranu często przeglądają listę linków na stronie.